به خودم تسلیت می­گویم

 

عباس آپرین هم رفت!حرفهای زیادی برای گفتن دارم.ولی نمی­گویم.دوست دارم مثل یک راز

 در دلم باقی بماند.حرفهای زیادی برای گفتن دارم.فقط همین که حیف شد و صد حیف!

می­گذارم برای آینده.خدا را چه دیدی!شاید قفل این زبان باز شد. به خودم تسلیت می گویم.

خدا رحمتش کند.فعلاْ همین.

ثبت در تاریخ!

 ثبت در تاریخ!

هفته پیش رفته بودیم جمعه بازار استانبول.سه تا عکس از آقای مظفرالدین شاه خریدم.در برگشت کیفم با مجموعه­ای از مدارک و کارتهای هویتی به یغمای دزدان  عزیز رفت.این وجیزه برای ثبت در تاریخ نوشته شد.برای آن که آیندگان بفهمند ما در چه دنیایی زندگی می­کردیم!