دو ديدار بامردي كه از فراسوي باور ما مي آمد                               

ديدار اول                                   

                                                                                                                عکس از کیان امانی

 

  سال يكهزاروسيصد وهفتاد وهفت ، مجموعه داستاني به نام " بانو" را كه شامل ده داستان كوتاه كوتاهم بود ؛ براي نظرخواهي سپردم به" نادر ابراهيمي" ، استادداستان­نويسي ايران و خالق رمان ارزشمند " آتش بدون دود " كسي كه " گلن اوجا" يكي از ماندگارترين شخصيت هاي داستاني را خلق كرده است و مدتها عاشقانه به آموزش و تعليم جوانان علاقه­مند داستان نويسي پرداخته است.

 عصر يكي از همان روزها به اتفاق همسرم ليلا كه هميشه همراه  و همدلم بوده است؛ به خانه استاد در خيابان كردستان رفتيم . با روي خوش و با سينه­اي كه هميشه ستبربود و قدی بلند وکشیده- حتما مي­دانيد كه استاد ورزشكاربود و به كوهنوردي عشق مي ورزيد و جاي جاي نوشته­هايش از اين ورزش ياد مي­كرد  و كتابي به نام " يك صعود باور نكردني " در اين موضوع دارد.-  در را به روی ما بازکرد.  " محمود طياري " داستان­نويس و نمايشنامه­نويس گيلكي و يكي، دو ميهمان ديگر نيز در خانه­ي او بودند.  مجسمه­هاي فلزي " ژازه طباطبايي" را اولين بار در آن جا ديدم؛ مجسمه­­هايي كه از فلزهاي دورريختني ساخته شده­اند و دواسبي كه در ورودي خانه­ي هنرمندان ايران نصب شده­اند ، نمونه­اي از آثار اويند و" خسرو سينايي" نيز فيلم مستندي درباره كارهاي ژازه ساخته است.

  استاد مجموعه را با يادداشت­هايي كه با مداد و با خطي خوش  در جاي جاي آن نوشته بود، باز پس داد. حدود يك ساعت درباره­ي داستان­نويسي ، مطالعه ادبيات قديم و داستان­هاي برتر ايران سخن گفت. از وسواس داشتن و عجله نكردن براي چاپ داستان گفت. شور و اميد و عشق به كار و تلاش با او عجين شده بود.مي­گفت براي يك سخنراني تا به حال چهل كتاب را دوباره خواني كرده است. من كه  باورم نشد، ليلا را نمي­دانم. اما اگر كسي دو جلد كتاب او را به نام­هاي " ابوالمشغله " و " ابوالمشاغل " را كه درباره­ي  شرح حال اويند؛ خوانده باشد  به يقين مي­رسد ، كه از ابراهيمي هر كاري بعيد و دور نيست.

       توصيه­ها و راهنمايي­هاي مكتوب نادر ابراهيمي بر داستا­ن­هاي مجموعه" بانو" كه همچنان در بايگاني قرارگرفته­اند :

فقط مي­توانم بگويم كه شما " احساس " قوي براي نوشتن داريد. همين ، اين احساس بايد پرورده شود، به عاطفه­ي عميق تبديل شود و در عين حال شما بايد زبان فارسي تان درست بشود و موضوع­هاي تازه و كاملا تازه­اي پيداكنيد كه قبل از شما روي آن­ها كار نكرده باشند. شما قطعا بايد يك دوره­ي بلند ، به شدت مطالعه بفرماييد؛ ادبيات قديم را ، و ادبيات امروز را ، با حوصله و ضمن فراگيري اين كار را بكنيد.

                                                ***

اگر واقعا شوق و شور نوشتن داريد ، بايد بدانيد كه كار بسيار مشكل است و مساله­ي هوس نيست ، بدون مقدمات هم نويسنده شدن ممكن نيست.چيزهايي مي­شود نوشت ؛ اما جدي ؟ نه...

                                               ***

شما بدون ترديد نوشتن مي­دانيد ، اين را كه چه چيز بنويسيد كه فايده­اي ، معنويتي ، هدفي ، پيامي در آن باشد ، نمي دانيد. به اعتقاد من هنوز به " موضوع " دست نيافته­ايد ، اما زبان گفتاري تان قوي شده است.

-------------------------------------

ديداردوم در پست بعدي