آموزش داستان

 

 امروزه نويسنده شدن بدون بهره گيري از دانش و تجربه معلماني كه دود چراغ خورده­اند و عمر گرانمايه­شان را در قلمرو بيكران و بي انتهاي هنر داستان نويسي  سپري كرده­اند؛دور از ذهن و نامحتمل مي نمايد.

 چه بسيار هنرجوياني كه ذوقي داشته­اند  واندك بهره­اي نيز از آن برده­اند ؛ اما براي آنكه از تجربيات پيشينيان استفاده نكرده­اند و يا بهره­ي ناچيزي از توان آنان برده­اند، نتوانسته­اند جايگاه مناسبي در داستان نويسي كسب نمايند. داستان نويسي بدون شناخت تجربيات بزرگان آن، امري غير ممكن مي نمايد. شايد بشود چيزهايي نوشت، اما يقيناً داستاني مستحكم و فني نخواهد  بود.

هنرجويان داستان نويسي نياز به آشنايي با اصول و قواعد مقدماتي در داستان نويسي، شناخت عناصر اصلي و اساسي داستان و در اختيار داشتن روش­ها و نمونه­هايي براي محك زدن آثار خود و ديگران دارند.

با خواندن كتاب­هاي آموزشي داستان كه عموماً، كتاب­هاي ترجمه­اي هستند و با شركت در كلاس­هاي آموزشي استادان اهل فن مي­توان تا حدي به رمز و راز نويسندگي پي برد؛ اما پيش از هر چيزي به قول مرحوم احمد محمود بايد جنم نويسندگي داشت. جنم نه به عنوان يك استعداد و شايستگي مادرزادي، بلكه به عنوان يك زمينه­ي فرهنگي و يا توانايي وسيع در انسان.صرف آگاه شدن از اصول و پايه­هاي نگارش داستان و شركت در كلاس­هاي آموزشي،  نمي­توان به نويسنده­ي موفقي تبديل شد.

تجربه­هاي فراوان در زندگي، عامل مهم ديگري در داستان نويسي است. فردي كم تجربه كه اطلاعات كمي از پيرامون خود دارد نمي­تواند به موضوعات و مفاهيم عميقي بپردازد.

پيش از ظهور پديده­ي فضاهاي مجازي و اينترنتي و دسترسي فراگير آن، علاقه­مندان داستان نويسي در كلاس­هاي آموزشي مراكز و نهادهاي فرهنگي و هنري و در كلاس­هاي خصوصي استادان به كسب فنون داستان نويسي مي­پرداختند.

اغلب استادان اين كلاس­ها، خود داستان نويساني با تجربه و مشهور بودند. در اين كلاس­ها به مباني داستان و نقد ادبي پرداخته مي­شد.

امروزه شيوه بديع و نويي پيش روي مخاطبان اين كلاس­ها گذاشته مي­شود. بسياري از سايت­هاي اينترنتي كه به داستان نويسي مي­پردازند، بخش ويژه­اي به آموزش داستان اختصاص مي­دهند.